Verval echo's van de tijd koffiemok

Een verlaten kerkhof strekt zich uit in de verte, gehuld in een sluier van mist. Verdraaide bomen werpen lange, griezelige schaduwen over rijen verweerde grafstenen, elk met het stille gewicht van de tijd. Het afbeelding roept een gevoel van eenzaamheid en het verstrijken van het leven op, terwijl de eindeloze rijen grafstenen in de mist vervagen. Het enige geluid is de treurige kreet van een verre vogel, die weergalmt door het desolate landschap.