Verbluffende ruimte 61 koffiemok

De Melkweg[a] is het sterrenstelsel dat ons zonnestelsel bevat, met de naam die het uitzicht van het sterrenstelsel vanaf de Aarde beschrijft: een wazige lichtband in de nachtelijke hemel gevormd door sterren die niet individueel door het oog kunnen worden onderscheiden. De term Milky Way is een vertaling van het Latijn via lactea, van de Griekse γ αξ ίακλάς (galaxías kýklos, "milky cirkels").[19][20][21] Vanuit de Aarde lijkt de Melkweg als een band omdat de schijfvormige structuur van binnenuit wordt bekeken. Galileo Galilei heeft eerst de lichtband in individuele sterren opgelost met zijn telescoop in 1610. Tot het begin van de jaren 20 dachten de meeste astronomen dat de Melkweg alle sterren in het universum bevatte[22]. Na het grote debat van 1920 tussen de astronomen Harlow Shapley en Heber Curtis[23], bleek uit waarnemingen van Edwin Hubble dat de Melkweg slechts een van de vele sterrenstelsels is. De melkweg is een doorgesneden spiraalmelkweg met een geschatte zichtbare diameter van 150-200.000 lichtjaren[9][24][25], een toename ten opzichte van de traditionele schattingen van 100.000 lichtjaren. Recente simulaties wijzen erop dat een schijf met donkere materie, die ook enkele zichtbare sterren bevat, een diameter van bijna 2 miljoen lichtjaren kan hebben[11][12] Het aantal sterren[26][27] dat naar schatting 100-400 miljard bevat, en ten minste dat aantal planeten[28][29] Het zonnestelsel bevindt zich in een straal van ongeveer 22. 7000 lichtjaren vanaf het Galactic Center[2] aan de binnenrand van de Orion Arm, een van de spiraalvormige concentraties van gas en stof. De sterren in de binnenste 10.000 lichtjaren vormen een piek en een of meer balken die uitstralen van de piek. Het galactische centrum is een intense radiobron, bekend als Sagittarius A*, een superzwaar zwart gat van 4,100 (± 0,034) miljoen zonnemassa's. Sterren en gassen op een groot aantal afstanden van de baan van het Galactic Center op ongeveer 220 km per seconde. De constante rotatiesnelheid is in strijd met de wetten van de Kepleriaanse dynamiek en suggereert dat veel (ongeveer 90%)[30][31] van de massa van de Melkweg onzichtbaar is voor telescopen, noch elektromagnetische straling uitstraalt noch absorbeert. Deze geprojecteerde massa wordt "donkere materie" genoemd[32]. De rotatieperiode is ongeveer 240 miljoen jaar rond de zon[16]. De melkweg als geheel beweegt met een snelheid van ongeveer 600 km per seconde ten opzichte van de extragalactische lijsten van het referentiekader. De oudste sterren op de Melkweg zijn bijna even oud als het Universum zelf en zijn dus waarschijnlijk kort na de Donkere tijdperken van de Oerknal ontstaan[33]. De Melkweg heeft verschillende satellietsterrenstelsels en maakt deel uit van de lokale melkweggroep, die deel uitmaakt van de Virgo Supercluster, die zelf een onderdeel is van de Laniakea Supercluster.