Timeless Beltane Sunset Briefkaart

Ik had het meest rare gevoel toen ik Beltane vierde op de plaats waar deze foto werd genomen. Ik was alleen - voor zover iemand ooit alleen is in zo'n tijd en plaats - wat ongebruikelijk is voor mij tijdens deze Sabbat. Maar terwijl ik daar wachtte, toen ik de Beltane-zon onder een Britse horizon zag passeren, begon ik mijn eenzame viering, voelde ik mezelf binnen een tide van talloze anderen. Ik heb het niet over anderen, godheid, of iets van dat soort dingen. Maar jij, jij ook daar, jij daar, jullie allemaal, en ik bij Beltane in de voorbije tijd en plaatsen. Een echt koor om stemmen te zingen, alleen ongehoord, maar tintelend in mijn trommels, en dezelfde slag te gieten. Het is nooit eerder gebeurd, en ik was nuchter. Misschien is dat laatste het punt. Maar dank jullie allemaal voor jullie aanwezigheid. Het maakte een eenzame Beltane opeens heel geweldig.