Sri Lankaanse olifant op Sunset Poster

De Sri Lankaanse olifant (Elephas maximus) is een van de drie erkende ondersoorten van de Aziatische olifant, die in Sri Lanka voorkomen. Sinds 1986 staat Elephas maximus op de lijst als bedreigd door IUCN, aangezien de bevolking de afgelopen drie generaties met minstens 50% is teruggelopen, naar schatting 60-75 jaar. De soort wordt in de eerste plaats bedreigd door verlies, aantasting en fragmentatie van de habitat. De Sri Lankaanse olifantenpopulatie is nu grotendeels beperkt tot de droge zone in het noorden, het oosten en het zuidoosten van Sri Lanka. Elephants zijn cadeau in het natuurpark Udawalawe, het natuurpark Yala, het natuurpark Lunugamvehera, het natuurpark Wilpattu en het natuurpark Minneriya, maar wonen ook buiten beschermde gebieden. Naar schatting heeft Sri Lanka de hoogste dichtheid van olifanten in Azië. Het conflict tussen mensen en olifanten neemt toe als gevolg van de omschakeling van de olifantenhabitat naar nederzettingen en de permanente teelt. Over het algemeen zijn Aziatische olifanten kleiner dan Afrikaanse olifanten en hebben ze het hoogste lichaamspunt op het hoofd. Het uiteinde van hun romp heeft één vingerachtig proces. Hun rug is bolvormig of horizontaal. Vrouwen zijn meestal kleiner dan mannetjes en hebben een korte of geen slagtand. Srilankaanse olifanten zijn de grootste ondersoort die een schouderhoogte bereikt van 2 tot 3,5 m (6,6 tot 11,5 ft), wegen tussen 2.000 en 5.500 kg (4.400 en 12.100 lb) en hebben 19 paar ribben. Hun huidskleur is donkerder dan die van indicus en sumatranus, met grotere en meer aparte vlekken van depigmentatie op oren, gezicht, romp en buik.