Poolvos Waterfles

Bij het lezen van verhalen over de bevroren Noordpool. Wit op wit. Een poolvos (Vulpes lagopus) op het poolijs. De zon hangt laag in de heldere blauwe poolhemel. Kijk niet rechtstreeks naar de zon, want dit kan uw ogen beschadigen. Pas aan door uw eigen tekst toe te voegen. De poolvos is comfortabel in strenge kou; hij begint pas te rillen als de temperatuur daalt tot ongeveer −70 °C (−94 °F) dankzij zijn dichte, meerlagige vacht. Andere aanpassingen aan een ijskoud klimaat zijn onder andere vacht op de zolen van zijn poten, korte oren en een korte snuit. Poolvossen leven in holen, tijdens een sneeuwstorm graven ze zich soms in de sneeuw om beschutting te zoeken. De vacht van de poolvos, soms blauw-grijs, is zeer effectieve wintercamouflage. De natuurlijke kleuren zorgen ervoor dat het dier opgaat in zijn omgeving. Tijdens het korte warme seizoen verandert zijn vacht in bruin of grijs, wat opnieuw camouflage biedt tussen toendra rotsen en planten. Tijdens de winter, wanneer er weinig prooi is, volgen de vossen jagende ijsberen op het pakijs en voeden zich met restjes. In de zomer eten ze knaagdieren, vogels, eieren en zelfs vis. Ze eten ook bessen en zeewier. Poolvossen hebben een zeer scherp gehoor, geholpen door hun brede, naar voren gerichte oren, waardoor ze de exacte positie van hun prooi onder de sneeuw kunnen bepalen. Als ze iets onder de sneeuw horen bewegen, springen ze in de lucht en duiken eropaf, doorboren de sneeuw om hun prooi te vangen. Het verspreidingsgebied van de poolvossen is circumpolair; ze zijn te vinden in het hele hoge noorden. Het enige landzoogdier dat van nature in IJsland voorkomt, het arriveerde door over zee-ijs te lopen aan het einde van de laatste ijstijd.