Orion Nebula 42 x 42 (30 x 30) Poster

Aanbevolen formaat voor standaard lijst: 42x42 inch (oorspronkelijke grootte: 30x30 inch bij 300 PPI, 81 MP). Veel andere formaten zijn beschikbaar. Klik op Aanpassen aan de rechterkant. De Spitzer en Hubble Space Telescopes van NASA hebben zich ingespannen om de chaos aan het licht te brengen die baby sterren 1500 lichtjaar weg maken in een kosmische wolk genaamd de Orion-nebula. Dit opvallende infraroodcomposiet met zichtbaar licht geeft aan dat vier monstrousachtige massieve sterren in het midden van de wolk de belangrijkste schuldigen kunnen zijn in de vertrouwde Orion-constellatie. De sterren worden gezamenlijk de Trapezium genoemd. Hun gemeenschap kan worden geïdentificeerd als de gele vlek nabij het centrum van het afbeelding. Zwemelen van groen in het ultraviolet en zichtbaar licht uitzicht van Hubble onthullen waterstof en zwavelgas die zijn verwarmd en geïoniseerd door intense ultraviolette straling van de sterren van Trapezium. Ondertussen stelt het infrarooduitzicht van Spitzer koolstofrijke moleculen, polycyclische aromatische koolwaterstoffen genaamd, bloot aan de wolk. Deze organische moleculen zijn verlicht door de sterren van de Trapezium en worden in de samenstelling getoond als kleurschakeringen van rood en oranje. Op aarde worden polycyclische aromatische koolwaterstoffen aangetroffen in verbrande toast en in uitlaatgassen van auto's. Samen stellen de telescopen de sterren in Orion bloot als een regenboog van stippen die door het afbeelding zijn gestrooid. Oranje-gele stippen die door Spitzer worden onthuld zijn in feite baby sterren die diep zijn ingebed in een stof- en gascoon. De Hubble toonde minder ingebedde sterren als spekken van groen, en voorgrondsterren als blauwe vlekken. Stellaire winden van clusters van pasgeboren sterren die verspreid zijn over de wolk, trokken alle goed gedefinieerde ridges en holten in Orion. De grote holte rechts van het afbeelding was hoogstwaarschijnlijk gekaard door winden uit de sterren van Trapezium. De Orion-nebula, die 1500 lichtjaren van de aarde verwijderd is, is de helderste plek in het zwaard van de Orion, of de "Hunter"-constellatie. De kosmische wolk is ook onze dichtstbijzijnde grote stervormingsfabriek, en astronomen geloven dat hij meer dan 1000 jonge sterren bevat. De Orion-constellatie is een bekend gezicht in de herfst en de winternacht in het noordelijk halfrond. De nebula is onzichtbaar voor het blote oog, maar kan worden opgelost met binoculars of kleine telescopen. Dit afbeelding is een vals kleurencomposiet waar het licht bij golflengten van 0.43, 0.50, en 0.53 micron blauw wordt ontdekt. Het licht bij golflengten van 0.6, 0.65, en 0.91 micron is groen. Licht bij 3,6 micron is oranje en 8,0 micron is rood. Krediet: NASA/JPL-Caltech/STScI