Obama geeft om briefkaart

De Patient Protection and Affordable Care Act (PPACA)[1][2] is een federale wetgeving van de Verenigde Staten die op 23 maart 2010 door President Barack Obama is ondertekend. De wet (samen met de Health Care and Education Reconciliation Act van 2010) is de belangrijkste hervormingswetgeving voor de gezondheidszorg van het 111e Congres van de Verenigde Staten. Volgens de PPACA moeten personen die niet onder door de werkgever of de overheid gesteunde verzekeringsplannen vallen, een minimale ziektekostenverzekering behouden of een sanctie betalen, tenzij zij zijn vrijgesteld van godsdienstige overtuiging of financiële tegenspoed, een bepaling die gewoonlijk het "individuele mandaat" wordt genoemd. De wet voorziet ook in de hervorming van bepaalde aspecten van de particuliere ziektekostenverzekering en de openbare ziektekostenverzekering, verhoogt de verzekeringsdekking van reeds bestaande voorwaarden, vergroot de toegang tot verzekeringen tot 30 miljoen Amerikanen[3][4] en verhoogt de geraamde nationale medische uitgaven[5][6], terwijl de geplande uitgaven voor geneesmiddelen worden verlaagd.[7] PPACA heeft op 24 december 2009 met een stemming van 60-39 Alle democraten en twee onafhankelijken stemden voor, en alle republikeinen stemden tegen.[8] Het Parlement heeft op 21 maart 2010 met een stemming van 219-212 tegen gestemd, waarbij 34 democraten en alle 178 republikeinen tegen het wetsvoorstel stemden.[9] De PPACA bevat een groot aantal bepalingen die in de loop van enkele jaren van kracht moeten worden. 010. Het beleid dat vóór de afkondiging van de wet is uitgevaardigd, is overgeleverd aan de meeste federale verordeningen. De gegarandeerde uitgifte en gedeeltelijke communautaire rating vereisen dat de verzekeraars dezelfde premie aanbieden aan alle aanvragers van dezelfde leeftijd en geografische locatie, ongeacht de meeste reeds bestaande voorwaarden (met uitzondering van tabaksgebruik).[17] Een verplichting tot gedeelde verantwoordelijkheid, doorgaans een individueel mandaat genoemd[18], vereist dat alle personen die niet onder een door de werkgever gesponsord gezondheidsplan, Medicaid, Medicare of andere openbare verzekeringsprogramma's vallen, zich houden aan een goedgekeurd particulier verzekeringsbeleid of betalen een sanctie, tenzij de betrokken persoon lid is van een erkende religieuze sekte die door de dienst Interne Ontvangsten is vrijgesteld of die in hoesjes van financiële moeilijkheden is kwijtgeraakt.[19] De medicaïde subsidiabiliteit wordt uitgebreid tot alle personen en gezinnen met een inkomen tot 133% van het armoedeniveau, samen met een vereenvoudigde inschrijvingsprocedure voor de registratie van kindergeneesmiddelen.[20][21] een markt waar particulieren en kleine bedrijven hun contracten en premies kunnen vergelijken en een verzekering kunnen kopen (met een overheidssubsidie indien deze in aanmerking komt)[22] Lage inkomensgroepen en gezinnen boven het Medicaid-niveau en tot 400% van het bondsarmoedepercentage ontvangen op een verschuivende schaal[23] indien zij ervoor kiezen een verzekering te kopen via een beurs (personen tegen 150% van het armoedeniveau zouden worden gesubsidieerd) [24] Minimumnormen voor ziektekostenverzekeringen moeten worden vastgesteld en petten voor de jaarlijkse dekking en de levensverzekering moeten worden verboden.[25] Bedrijven die 50 of meer mensen in dienst hebben maar geen ziektekostenverzekering aanbieden, zullen ook een gedeelde verantwoordelijkheid moeten dragen als de overheid de gezondheidszorg van een werknemer moet subsidiëren[26] Zeer kleine bedrijven zullen worden. [27] Medebetalingen, co-assurantie en aftrekbare bedragen moeten worden afgeschaft voor bepaalde ziektekostenverzekeringen die als onderdeel van een "essentieel pakket"[28] voor preventieve zorg van niveau A of niveau B worden beschouwd.[29] Er worden wijzigingen aangebracht die een herstructurering van de terugbetaling van Medicare van "een vergoeding voor dienstverlening" in "gebundelde betalingen" mogelijk maken[30]. [31] Aanvullende steun wordt verleend voor medisch onderzoek en voor de nationale gezondheidsinstellingen. http://en.wikipedia.org/wiki/Patient_Protection_and_Affordable_Care_Act