Nuestra Señora de Guadalupe Briefkaart

Nuestra Señora de Guadalupe Briefkaart ... Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe (Spaans: Nuestra Señora de Guadalupe), ook wel bekend als de Maagd van Guadalupe (Spaans: Virgen de Guadalupe), is een katholieke titel van de Heilige Maagd Maria verbonden aan een reeks van vijf Mariaverschijningen in december 1531, en een vereerd afbeelding op een mantel die is vastgelegd in de Basiliek van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe in Mexico-Stad. De basiliek is het meest bezochte katholieke heiligdom ter wereld en de op twee na meest bezochte heilige plaats ter wereld.[1][2] Paus Leo XIII verleende het afbeelding op 8 februari 1887 een decreet van een canonieke kroning en het werd op 12 oktober 1895 plechtig gekroond. Volgens katholieke bronnen verscheen de Maagd Maria vier keer aan Juan Diego en nog eens aan zijn oom Juan Bernardino. De eerste verschijning vond plaats op de ochtend van zaterdag 9 december 1531 (juliaanse kalender, dat is 19 december op de (proleptische) gregoriaanse kalender in cadeau gebruik), toen wordt gezegd dat een inheemse Mexicaanse boer genaamd Juan Diego een visioen van een jonge vrouw op een plaats genaamd de heuvel van Tepeyac, die later deel werd van Villa de Guadalupe, in een buitenwijk van Mexico-Stad ervaren. [citatie nodig] Volgens de verslagen, de vrouw, spreken met Juan Diego in zijn moedertaal Nahuatl (de taal van het Azteekse rijk), zichzelf als de Maagd Maria, "moeder van de zeer ware godheid".[3] Er werd gezegd dat ze om een kerk ter ere van haar vroeg. [citaat nodig] Op basis van haar woorden zocht Juan Diego vervolgens de aartsbisschop van Mexico-Stad, Fray Juan de Zumárraga, om hem te vertellen wat er was gebeurd. Niet onverwacht geloofde de aartsbisschop Diego niet. Later diezelfde dag zag Juan Diego de jonge vrouw (de tweede verschijning), en ze vroeg hem om te blijven aandringen.[citaat nodig] De volgende dag, zondag, december 10 (juliaanse kalender), Juan Diego sprak een tweede keer met de aartsbisschop. De laatste instrueerde hem om terug te keren naar Tepeyac Hill en de vrouw te vragen om een echt acceptabel, wonderbaarlijk teken om haar identiteit te bewijzen. Later die dag deed de derde verschijning zich voor toen Juan Diego terugkeerde naar Tepeyac; toen hij dezelfde vrouw tegenkwam, meldde hij haar het verzoek van de aartsbisschop om een teken te geven, dat ze de volgende dag (11 december) toestemde te verstrekken.[4] Op maandag 11 december (juliaanse kalender) werd Juan Diego's oom, Juan Bernardino, ziek. In de vroege uren van dinsdag 12 december (juliaanse kalender), Juan Bernardino's toestand is verslechterd in de nacht, Juan Diego reisde naar Tlatelolco om een katholieke priester te krijgen om Juan Bernardino's bekentenis te horen en te helpen minister om hem op zijn sterfbed. [citaat nodig] Voorlopige tekening van het Mexicaanse wapen, ca. 1743 Om te voorkomen dat de Maagd haar niet zou ontmoeten, koos Juan Diego een andere route rond Tepeyac Hill, maar de Maagd onderschepte hem en vroeg waar hij heen ging (vierde verschijning); Juan Diego legde uit wat er was gebeurd en de Maagd koos hem voorzichtig uit omdat hij geen beroep op haar had gedaan. In de woorden die uitgegroeid zijn tot de bekendste uitdrukking van de verschijningen van Guadalupe en die boven de hoofdingang van de Basiliek van Guadalupe staan, vroeg ze "¿No estoy yo aquí que soy tu madre?" ("Ben ik hier niet, ben ik je moeder?"). Ze verzekerde hem dat Juan Bernardino nu hersteld was en vertelde hem bloemen te verzamelen van de top van de heuvel Tepeyac, die normaal gesproken onvruchtbaar was, vooral in de kou van december. Juan Diego gehoorzaamde haar instructie en hij vond Castiliaanse rozen, niet inheems in Mexico, bloeien daar.[citaat nodig] Interieur van het klooster van San Francisco, Mexico-Stad, met een schilderij van de tilma De Maagd regelde de bloemen in Juan Diego's tilma, of mantel, en toen Juan Diego zijn mantel later die dag opende voordat aartsbisschop Zumárraga, de vielen op de vloer, waardoor op de stof het afbeelding van de Maagd van Guadalupe werd onthuld.[5] De volgende dag, 13 december (juliaanse kalender), vond Juan Diego zijn oom volledig hersteld zoals de Maagd hem had verzekerd, en Juan Bernardino vertelde dat hij haar ook had gezien, aan zijn bed (vijfde verschijning); dat ze hem had geïnstrueerd om de aartsbisschop te informeren over deze verschijning en zijn wonderbaarlijke genezing; en dat ze hem had verteld dat ze bekend wilde worden onder de titel 'Guadalupe'. [citaat nodig] De aartsbisschop hield de mantel van Juan Diego, eerst in zijn privékapel en vervolgens in de kerk in het openbaar, waar het grote aandacht trok. Op 26 december 1531 vormde zich een processie om het miraculeuze afbeelding terug te brengen naar Tepeyac Hill, waar het werd geplaatst in een kleine, haastig opgerichte kapel.[6] Tijdens deze processie werd naar verluidt het eerste wonder verricht toen een inwoner dodelijk gewond raakte in zijn nek door een pijl die per ongeluk werd afgeschoten tijdens enkele gestileerde krijgsvertoningen ter ere van de Maagd. In grote nood droegen de inboorlingen hem voor het afbeelding van de Maagd en vroegen om zijn leven. Nadat de pijl was teruggetrokken, herstelde het slachtoffer volledig en onmiddellijk.[7] Juan Diego's tilma is uitgegroeid tot Mexico's populairste religieuze en culturele symbool, en heeft een wijdverbreide kerkelijke en populaire verering ontvangen. In de 19e eeuw werd het de strijdkreet van de in Amerika geboren Spanjaarden, in wat zij 'Nieuw Spanje' noemden. Ze zeiden dat ze de verschijningen zagen als een legitimering van hun eigen inheemse Mexicaanse afkomst. Ze hebben het doordrenkt met een bijna messiaans gevoel van missie en identiteit, waarmee ze ook hun gewapende opstand tegen Spanje rechtvaardigden[8][9].