Libanese wapenstilstand briefkaart

Libanon, officieel de Libanese Republiek, is een land van de Democratische Republiek in het oostelijk deel van de Middellandse Zee. Syrië grenst aan het noorden en oosten en Israël aan het zuiden. De ligging van Libanon op het kruispunt van het Middellandse-Zeebekken en het Arabisch achterland heeft zijn rijke geschiedenis gedicteerd en een culturele identiteit van religieuze en etnische diversiteit gevormd. Het vroegste bewijs van beschaving in Libanon dateert van meer dan zevenduizend jaar, van vóór de geregistreerde geschiedenis[8]. Libanon was de thuisbasis van de Phoenicians, een maritieme cultuur die meer dan duizend jaar bloeide (c.1550-539 BC). In 64 v.Chr. kwam de regio onder de heerschappij van het Romeinse Rijk, en werd uiteindelijk een van de toonaangevende centra van het christendom van het Rijk. In de berg Libanon is een monastische traditie ontstaan, de zogenaamde maronitische kerk. Toen de Arabische moslims de regio veroverden, hielden de maronieten hun religie en identiteit vast. Een nieuwe religieuze groepering, de Druze, heeft zich echter ook in de berg Libanon gevestigd, een religieuze kloof die eeuwenlang zou blijven bestaan. Tijdens de kruistochten hebben de maronieten opnieuw contact opgenomen met de rooms-katholieke kerk en hun gemeenschap met Rome bevestigd. De stropdassen die zij met de Letten hebben vastgesteld, hebben de regio in het moderne tijdperk beïnvloed.