Levite en zijn concubine in Gibeah, het Oude Testa Foto Afdruk

De woede van Gibea (Rechters 19 Herhaald) — 1 Een Levittisch man uit Efraim reisde met zijn concubine naar Bethlehem in Juda om haar terug naar huis te brengen. — 2 Ze verbleven enkele dagen in Bethlehem, genietend van de gastvrijheid van de vader van de vrouw. Maar toen het tijd was om te vertrekken, spoorde de Levite zijn concubine aan om te vertrekken. — 3 "Kom," zei hij, "laten we gaan." — 4 Ze weigerde echter. "Nee," smeekte ze, "laten we nog een nacht blijven. Mijn vader geniet van jullie gezelschap." — 5 De Levite drong erop aan dat ze 's avonds weggingen. Ze bereikten Jebus, zoals Jeruzalem toen werd genoemd, toen de zon begon te ondergaan. — 6 Nog steeds gretig om thuis te komen voor het vallen van de nacht, de Levite stelde voor om daar te rusten voor de nacht. — 7 Maar zijn knecht beargumenteerde: "We kunnen niet in deze vreemde stad blijven. Laten we verder gaan naar Gibeah, net iets verder." — 8 Dus ze reisden verder en kwamen aan bij Gibeah in het gebied van Benjamin terwijl de schemering zich vestigde. — 9 Het vinden van niemand om hen accommodatie aan te bieden, ze stonden op het stadsplein. Uiteindelijk zag een oud man uit de heuvels van Efraïm, die in Gibea verbleef, hen en nodigde hen uit bij hem thuis. —10 De Leviet accepteerde graag en zij volgden het oude man naar zijn huis, waar hij hun voeten waste, hen een maaltijd voorzag, en hen een slaapplaats aanbood. — 11 Toen de avond zich verdiepte, omsingelde een groep verachtelijke mannen uit Gibeah het huis, bonkend op de deur en schreeuwend naar het oude man. — 12 "Breng het man naar buiten dat bij u kwam logeren", eisten ze. "We willen hem hebben." — 13 Gruwelijk, het oude man smeekte hen: "Nee, mijn vrienden, doe niet zo'n kwaadaardig ding! Hij is onder mijn dak. Doe niet zo'n beschamende daad!" — 14 Maar de mannen wilden niet luisteren. In wanhoop bood het oude man zijn maagdelijke dochter en de concubine van de Leviet aan hen, gezegde, "Doe wat je moet doen met hen, maar laat deze mannen met rust, want ze staan onder mijn bescherming." — 15 Verteerd door lust, negeerden de mannen de smeekbeden van het oude man. Ze namen de concubine in beslag en sleepten haar naar buiten en vielen haar de nacht tot de ochtend aan. — 16 Bij dageraad, volkomen gebroken, stuitte de concubine terug naar de deuropening van het huis en stortte in. — 17 Toen het roos van de Levieten 's ochtends zijn concubine zag liggen, met haar handen nog steeds op de drempel, dacht hij dat zij alleen maar sliep. — 18 "Sta op," zei hij, "het is tijd om te gaan." Maar er kwam geen reactie. Hij realiseerde zich met een schok van afschuw dat ze dood was. — 19 Hij plaatste haar lichaam op zijn ezel en ging naar huis, zijn hart zwaar van verdriet en woede. — 20 Aangekomen bij zijn huis, sneed hij het lichaam van zijn concubine in twaalf stukken en stuurde ze door het land Israël, samen met een boodschap: "Kijk naar wat er met mijn concubine is gedaan! Een dergelijke verontwaardiging is nog nooit gezien in Israël!" — Dit werk is in het publieke domein in zijn land van herkomst en andere landen en gebieden waar de term auteursrecht het leven van de auteur plus 100 jaar of minder is. — Gerbrand van den Eeckhout (1621-1674), een Nederlandse kunstenaar uit de Gouden Eeuw, was een sterrenleerling van Rembrandt. Hij beheerste historische schilderijen, portretten en genrestukken, bekend om zijn mix van Rembrandts drama met Vlaamse elegantie. Zijn "Levite and His Concubine" is een bekend voorbeeld