Filmfilm Poster

De wetenschap vertelt ons dat materie, licht, geluid, allemaal vormen van dezelfde elektromagnetische energie kunnen zijn die op de een of andere snelheid door de tijd trillen. Wij, onze emoties, gedachten, zelfs onze dromen kunnen gemeten worden in golflengten en ritmes. Waarvan zijn we dan gemaakt? Is elk op één na een leeg wezen op het medium van tijd en plaats om iets te worden, een zelf, van het ene moment tot het andere? Een as waarin en waarrond hele werelden van waarneming, verbeelding en gedachte draaien? Elk symbool dat ooit op een grotmuur wordt geprezen of gesmuteerd, van een spectrum wordt geschilderd, op een schaal wordt gespeeld, geschreven als een hiërogliefje, typeset, typeset of computer-gedreven; zijn dit maar een deel van een sociale chemie die ons aanspoort om het leven en het geheugen van generatie tot generatie te herkennen? Of zijn deze dingen maar een middel om geen einde te maken? Een manier om te verkennen voor het verkennen van de natuur zelf van de bijenheid. Misschien vereisen al deze schalen en kadavers van stevigheid, van geluid, van licht, gewoon dat het bewustzijn van een bediende überhaupt echt is. Of misschien is het alles behalve de film van de geest.