De schuilplaats van gisteren tegeltje

Gelegen in de buurt van Colac in Australië, is selectieve kleuring gebruikt in dit afbeelding van een verweerde golfkartonnen metaalschuur, die alleen staat in het midden van een uitgestrekt, ongetemd veld - zijn verroeste panelen en verzakte daken fluisteren verhalen van een vervlogen tijdperk. De grassen eromheen zwaaien zachtjes in tinten van gouden oker en zilvergrijs, en vangen de rustige desolatie van de late herfst. Boven doemt een zware hemel op met besmeurde wolken, die een somber licht over het landschap werpen. De schuur, hoewel gehavend door de tijd, houdt zijn grond met stoïcijnse waardigheid - zijn deur dicht, zijn structuur scheef maar duurzaam. Een versleten hek op de voorgrond markeert de grens tussen kijker en herinnering, uitnodigend tot contemplatie van vergeten arbeid, vervagend erfgoed en de stilte die zich vestigt waar het leven ooit bloeide.