Briefkaart onbevangen wateren

In het begin werd onbekend water gecreëerd als een uitdaging voor mij. Kan ik water aan het bewegen zijn? Mag ik een scène creëer, alsof ik door de onkruid keek? Hoe zou dat eruit zien? Ik deed wat kleurenpotloodtekeningen van de vissen, schildpadden, kikkers en onkruid die ik had opgegroeid om rond te zwemmen. En dat mijn kinderen rondzwemden. Ik vroeg mijn zoon hoe het ongeluk en mijn hersenletsel hem en zijn leven hadden beïnvloed. En terwijl ik luisterde, kreeg ik dit afbeelding in mijn hoofd. Mijn drie kinderen en ik waren in deze boot en het zee was stormachtig en woedend. En toen was het nog steeds. Soms stonden we allemaal tegenover elkaar en gaven we elkaar troost. Soms keken we allemaal uit naar zee, verloren in een zee dat we niet wisten hoe we moesten navigeren en een zee van verlies. Dat was zo krachtig dat we het niet konden stoppen. Soms was het lijden dat we allemaal meemaakten, heel veel alleen. En het viel me op. Dat is wat dit schilderij inspireerde.