Steampunk Briefkaart

Hoewel het algemeen bekend is dat Alexander Graham Bell de telefoon heeft uitgevonden, zijn weinig mensen zich bewust van de manier waarop hij op het idee is ingegaan. Naast uitvinder, werkte Alexander ook met dove studenten in een poging om hen te helpen effectiever communiceren. Een van zijn favoriete leerlingen was een boeiende jongedame, Mabel, die haar gehoor verloor na een kindertijd van sjaalkoorts. Na lessen zouden ze en Alexander naar het conservatorium voor thee en koekjes herstellen en hij zou zijn strijd vaak delen met zijn nieuwste uitvindingen. Toen het concept van de telefoon bij hem aankwam, verzekerde Mabel hem in alle eerlijkheid dat zo'n toestel al bestond - waarom had ze er die ochtend al een gezien in de tuin! Ze trok haar sketkpad uit en tekende zorgvuldig het toestel dat je hier ziet. U ziet, zou men slechts een bericht in de zaktelefoon leveren, opslaand het in het Phonetische apparaat van de Teleportatie. May Bell, een piepkleine fee, zou het dan aan de gewenste ontvanger overdragen, die er dan naar zou kunnen luisteren. Voor niet-gehoorzame individuen, zoals Mabel, zou May Bell een kleine rol met het bericht leveren dat op het wordt getypt. Als Mabel verwachtte dat Alexander in het gelach zou uitbarsten op haar belachelijke maar vermakelijke verhaal, was ze teleurgesteld. Hij werd volledig meegenomen met de elegantie van het ontwerp dat ze had geschetst en naar zijn laboratorium was verschoven, bijna in de richting van zijn theepot. Zijn uiteindelijke uitvinding omvatte geen fee, maar het leek wel een opmerkelijke gelijkenis met het ontwerp van Mabel. Omdat ze uiteindelijk getrouwd waren, beperkte Mabel haar vermelding van de omstandigheden tot haar persoonlijke dagboek. En terwijl velen ervan uitgaan dat Ma Bell naar Alexander werd genoemd, was het eigenlijk Mabel's fee die de bedrijfsnaam inspireerde. Ramona Szczerba © 2011 Alle rechten voorbehouden