Song van de Nightingale door Bouguereau

Song of the Nightingale, van William-Adolphe Bouguereau, 1895, is een olieslak op het schilderij van een zittende vrouw, blote voeten in bleke blouse en diepe zwarte rok. Voor een groot deel van de geschiedenis was het lied van de nachtingale vogel zowel een teken van lament als een symbool voor de dichter, vaak gebruikt in een oude epische tragedie. De klassieke, realistische, traditionele techniek van Bouguereau contrasteert de gloed van de huid van de vrouw en de blouse tegen het blauwe zwart van haar rok, waardoor de kleur van een vogel wordt versterkt. William-Adolphe Bouguereau (1825 - 1905) was een Franse schilder die opgeleid was in de Ecole des Beaux-Arts, Parijs, en de Villa Medici in Rome. Hij exposeerde met groot succes in het Franse Salon en werd een van de meest bekende en rijke kunstenaars van zijn tijd. Bouguereau werkte in de Franse academische traditie, een school van moderne schilders uit de late 19e eeuw, die zich concentreerde op het menselijke cijfer en de klassieke vakken in zeer gepolijste werken van optisch realisme. Zijn belangrijkste belang was het vrouw getal, dat gewoonlijk in klassieke, fijngetekende contouren wordt gemaakt, in onderwerpen die vaak sentimenteel waren. Bouguereau's reputatie nam in de 20e eeuw sterk af door de opkomst van het Modernisme, maar de belangstelling voor zijn traditionele beeldschilderijen is de afgelopen jaren opnieuw toegenomen.