Snowy Morning (van de Cartoon van de Pride)... Mok

<sigh> Ik hou van Johnny als hij stil is. Soms, als je het minst verwacht, wordt hij volledig kalm, bijna contemplatief. Zijn kleine blauwe ogen richten zich op een ver weg gelegen punt, en hij lijkt verloren te zijn in een wereld die geheel van hem is. Je zou denken dat hij geniet van de sneeuwvlokken die buiten stilletjes afdalen. Hij is van plan een aangrijpende sprong te maken naar de brandtrap en te verdwijnen onder een lawine van sneeuw. Het is allemaal onderdeel van zijn duivelse plan om me dood te schrikken en mijn fortuin te erven. Dit panel legt dat vreedzame moment vast op een sneeuwochtend voordat de gekheid begon. Geniet ervan zolang het duurt!