Sanctuarium Poster

Sanctuary was ook een recht om veilig te zijn tegen arrestatie in het toevluchtsoord van een kerk of tempel, dat door de Engelse wet van de vierde tot de zeventiende eeuw werd erkend. In Europa werden Christelijke kerken meestal gebouwd op een heilige plek, waar een wonder of martelaarschap had plaatsgevonden of waar een heilige persoon begraven was. Voorbeelden hiervan zijn de Sint-Peter Basilica in Rome en de Sint-Albans-kathedraal in Engeland, die respectievelijk de martelaarschap van Sint-Peter (volgens de katholieken de eerste paus) en Sint-Alban (de eerste Christelijke martelaar in Groot-Brittannië) herdenken. De plaats, en dus de kerk die daar gebouwd is, werd geacht te zijn gesanctioneerd (heilig gemaakt) door wat daar gebeurde. In de moderne tijd heeft de rooms-katholieke kerk deze praktijk voortgezet door in het altaar van elke kerk, wanneer deze voor gebruik wordt verstrikt, een doos (het sepulcrum) met relicten van een heilige te plaatsen. Veel oude volkeren, waaronder de Egyptenaren, de Grieken en de Hebreeuwen, erkenden een religieus "asielrecht", dat criminelen (of degenen die van misdrijven worden beschuldigd) tot op zekere hoogte beschermt tegen gerechtelijke stappen. Dit beginsel werd door de vroege Christelijke kerk aangenomen en er werden verschillende regels opgesteld voor wat de persoon moest doen om in aanmerking te komen voor bescherming en voor hoeveel bescherming hij moest bieden. In Engeland maakte koning Ethelbert de eerste wetten die het toevluchtsoord reguleren in ongeveer 600 A.D. In Norman Times waren er twee soorten heiligdommen gekomen: alle kerken hadden het laagste niveau, maar alleen de kerken die de koning had toegelaten hadden de bredere versie. Het middeleeuwse asielstelsel werd in 1623 definitief door James I afgeschaft.