Rode druiven mok

Druiven vertegenwoordigen een goed doel in de wereld van de spirituele betekenis van bloemen. Druiven zijn de oudste geteelde vruchten. Er werden ook druiven gevonden in Egyptische tomaten en in de tomaten van het pre-Christus-tijdperk. Dit bewijst de populariteit van deze vruchten.De Phoenicians namen wijndruiven uit Azië naar Griekenland rond de 1000 v.Chr.. Het mediterrane klimaat was geschikt voor druiven, zodat het zich begon uit te breiden in het Middellandse-Zeegebied. De Europese druiven werden naar Amerika gebracht door de Spanjaarden en de Portugezen. In 1655 namen de Nederlanders samen met hun druiven mee naar Kaapverdië, waar de vitis capnsis al snel een inheemse soort werd. Graduale druiven werden ook een populaire oogst in Australië en Zuid-Amerika. Wilde druiven waren cadeau in de Kaukasus-regio in de Stone Age zelf. Dit was het moment waarop man gisting leerde en druiven begon om te vormen tot wijn. Het is een feit dat de Egyptenaren de eerste waren die wijn maakten. Maar ze maakten het alleen voor religieuze doeleinden en voor hun tempelrituelen. Ze hebben niet meegewerkt aan sociaal drink. Het waren de Grieken en de Romeinen die begonnen met het telen van druiven voor de productie van andere dingen, vooral suikervervangers, omdat suiker voor hen vrijwel onbekend was. Ze maakten verschillende soorten stroop zoals sapa, defrutum, passum, enz. Deze stroop was van verschillende concentraties en werd gebruikt om smaak te geven in verschillende gerechten. In Turkije en in de regio Levant worden nog steeds druivenstropen bereid. Versap was een ander product, gemaakt van niet-gerijpte druiven, dat hoofdzakelijk als substituut voor azijn werd gebruikt.