Chauvet Cave Stippen Poster

De Chauvet-Pont-d'Arc-grot in het departement Ardèche in Zuid-Frankrijk is een grot met een aantal van de oudste gekende grotschilderijen en andere bewijzen van het leven in de bovenste paleolithische laag. Het ligt vlakbij de gemeente Vallon-Pont-d'Arc op een kalksteenklif boven de vroegere bedding van de Ardèche. Het werd op 18 december 1994 ontdekt en wordt beschouwd als een van de belangrijkste prehistorische kunstsites. De grot werd voor het eerst verkend door een groep van drie speleologen: Eliette Brunel-Deschamps, Christelijk Hillaire en Jean-Marie Chauvet, voor wie het werd genoemd. Chauvet (1996) heeft een gedetailleerd overzicht van de ontdekking. Naast de schilderijen en ander menselijk bewijsmateriaal ontdekten ze ook gefossiliseerde overblijfselen, prints en markeringen van verschillende dieren, waarvan sommige nu uitgestorven zijn. Verder onderzoek van de Franse archeoloog Jean Clottes heeft veel over de site aan het licht gebracht. De data zijn omstreden, maar een in 2012 gepubliceerde studie ondersteunt het plaatsen van de kunst in de Aurignacische periode, ongeveer 30.000-32.000 BP. Honderden verf van dieren zijn gecatalogiseerd, waarbij ten minste 13 verschillende soorten zijn afgebeeld, waarvan sommige zelden of nooit in andere schilderijen van de ijstijd voorkomen. In plaats van alleen maar de bekende herbivoren die overheersen in de paleolithische grotkunst, d.w.z. paarden, runderen, zoogdieren, enz., te schilderen, staan de muren van de Chauvet-grot voor veel roofdieren, zoals grotleeuwen, pannen, beren en grotserhyena's. Boven de Venus, en in contact daarmee, is een bizenkop, wat sommigen ertoe heeft gebracht de samengestelde tekening te omschrijven als een Minotaur. Er zijn een paar panelen van rode ochrehandse prints en handstencils die worden gemaakt door pigment over handen te spugen die tegen het grotoppervlak worden geperst. Abstracte markeringen-lijnen en stip-worden gevonden door de grot. Er zijn ook twee niet-identificeerbare afbeeldingen met een vaag vaag vlindervlies of vogelvorm. Deze combinatie van onderwerpen heeft sommige studenten van prehistorische kunst en culturen ertoe gebracht te geloven dat er waarschijnlijk een ritueel, shamanisch of magisch aspect aan deze schilderijen was.