Peking Opera Gezichtsverf Maskers - Jiang Shang

Introductie van het collectie "Peking Opera Jing Face-paint Masks" van C.7 Design Studio, dat minutieuze digitale schilderijen toont van verschillende gezichtspatronen die worden gebruikt door de traditionele Chinese theaterschool Peking Opera, gestileerd in een vorm van maskers. Hier vindt u ingelijste en gewikkelde/uitgerekte canvas fine art prints, met de Peking (Beijing) Opera Face-paint Mask - Jiang Shang (姜尚). De Peking-opera (vereenvoudigd Chinees: 京剧, traditioneel Chinees: 京劇, pinyin: Jīngjù) is een traditioneel Chinees theater dat muziek, zang, mime, dans en acrobatiek combineert. Het ontstond in de late 18e eeuw en werd volledig ontwikkeld en erkend in het midden van de 19e eeuw. De vorm was zeer populair aan het hof van de Qing-dynastie. Grote groepen zijn gevestigd in Peking en Tianjin in het noorden, en Shanghai in het zuiden. De kunstvorm is ook bewaard gebleven in Taiwan, waar het bekend staat als Guoju). De ziekte heeft zich ook verspreid naar andere landen, zoals de Verenigde Staten en Japan. De opera in Peking bestaat uit vier hoofdtypes van artiesten. Optredende groepen hebben vaak meerdere van elke variëteit, evenals talrijke secundaire en tertiaire performers. Met hun uitgebreide en kleurrijke kostuums zijn performers de enige focuspunten op het kenmerkende schaarse podium van de Peking-opera. Ze gebruiken de vaardigheden van spraak, zang, dans en gevechten in bewegingen die symbolisch en suggestief zijn, in plaats van realistisch. Bovenal wordt de vaardigheid van uitvoerende kunstenaars beoordeeld op basis van de schoonheid van hun bewegingen. Uitvoerende kunstenaars houden zich ook aan een verscheidenheid aan stilistische conventies die het publiek helpen bij het navigeren in de plot van de productie. De betekenislagen binnen elke beweging moeten in de tijd met muziek worden uitgedrukt. De muziek van Peking opera kan worden onderverdeeld in de Xipi en Erhuang stijlen. Melodieën zijn onder andere aria's, melodieën met een vaste melodie en percussiepatronen. Het repertoire van de Peking-opera omvat meer dan 1400 werken, die zijn gebaseerd op de Chinese geschiedenis, folklore en, in toenemende mate, het hedendaagse leven. De Jing is een mannelijke gezichtsrol. Afhankelijk van het repertoire van de groep, zal hij zowel primaire als secundaire rollen spelen. Dit soort rol zal een krachtig karakter met zich meebrengen, dus een Jing moet een sterke stem hebben en in staat zijn gebaren te overdrijven. De opera van Peking kent 15 basale gezichtspatronen, maar er zijn meer dan 1000 specifieke variaties. Elk ontwerp is uniek voor een specifiek karakter. Men denkt dat de patronen en kleuren zijn afgeleid van de traditionele Chinese kleurensymboliek en waarzeggerij op de lijnen van iemands gezicht, dat persoonlijkheid zou onthullen. Gemakkelijk herkenbare voorbeelden van kleuren zijn rood, wat staat voor rechtheid en loyaliteit, wit, wat staat voor kwaadaardige of geslepen karakters, en zwart, wat wordt gegeven aan karakters van degelijkheid en integriteit. Jiang Shang, of Jiang Ziya, met een oud roze vol gezicht, de leidende figuur in Wei River, aangepast uit een aflevering in Canonization of the Gods. Koning Wen van Zhou zocht naar geschikte mannen om hem te helpen zijn dynastie te stichten en ontmoette Jiang Shang aan de oevers van de Wei.