I Love Dance Koffiemok

In 1981 was er een nieuwe vorm van elektronische dansmuziek aan het ontstaan. Deze muziek, gemaakt met behulp van elektronica, is een stijl van populaire muziek die vaak wordt gespeeld in dans muzieknachtclubs, radiostations, shows en raves. Tijdens de geleidelijke afname eind jaren zeventig werd disco beïnvloed door automatisering. Het laden, het nemen van monsters en het segueren zoals gevonden in disco bleven gebruikt als creatieve technieken binnen Trance muziek, Techno muziek, en vooral de muziek van het Huis. Elektronische dansmuziek kreeg een hausse na de proliferatie van personal computers in de jaren tachtig, die zich manifesteerde in het danselement van Tony Wilson's Haçienda scene (in Manchester) en Londense clubs zoals Delirium, The Trip en Shoom. De scène breidde zich snel uit tot de Zomer van de Liefde in Ibiza, die de Europese hoofdstad van huis en trance werd. Clubs als Sundissential en Manumissie werden huisnamen met Britse, Duitse en Italiaanse toeristen. Vele muziekgenres die gebruik maakten van elektronische instrumenten ontwikkelden zich in hedendaagse stijlen hoofdzakelijk toe te schrijven aan het protocol van MIDI, dat computers, synthesizers, geluidskaarten, monsternemers, en trommelmachines toeliet om met elkaar in wisselwerking te staan en de volledige synchronisatie van geluiden te bereiken. De elektronische dansmuziek is typisch samengesteld gebruikend computers en synthesizers, en heeft zelden om het even welke fysieke instrumenten. In plaats daarvan wordt dit vervangen door digitale of elektronische geluiden, met een verslapping van 4/4. De dans muziek varieert typisch van 120bpm, tot 200bpm (Hop in vergelijking speelt gewoonlijk bij een snelheid van 80 tot 100bpm tenzij het nieuwe school hiphop is, die tot 160bpm kan gaan), waarbij de technologie, de trance, en het huis het meest wijdverbreid zijn. Veel producenten van dit soort muziek, zoals Darren Tate en MJ Cole, werden echter getraind in klassieke muziek voordat ze naar het elektronische medium verhuisden. Gerelateerd aan dansmuziek zijn meestal commerciële sporen die niet gemakkelijk kunnen worden gecategoriseerd, zoals "The Power" by Snap!, No Limit by 2 Unlimited, "Gonna Make You Sweat (Iedereen Dance Now)" door C+C Music Factory en het "Rok Da House" van Beatmaster, maar de term "dansmuziek" wordt toegepast op vele vormen van elektronische muziek, zowel commerciële als niet-commerciële. Enkele van de populairste vrolijke genres omvatten House, Techno, Drum & Bass, Oerwoud, Hardcore, Electronica, Industrial, Breakbeat, Trance, Psychedelic Trance, UK Garage en Electro. Er zijn ook veel langzamere stijlen, zoals Downtempo, Chillout en Nu Jazz. Veel subgenres van elektronische dansmuziek zijn geëvolueerd. Tot de subgenres van het Parlement behoren Acid House, Hard House, Funky House, Deep House, Tribal House, Hip House, Tech House en US Garage. Onder de volgende subgenres van Drum & Bass bevinden zich: Tech Step, Hard Step, Jump, Intelligent D&B/Atmospheric D&B, vloeibare Funk, Sambass, Drum Funk, Neuro Funk en Ragga Oerwoud. Tot de subgenres van andere stijlen behoren Progressieve Breuken, Rave Breaks, Booty Bass, Goa Trance, Euro Trance, Hard Trance, Hardstyle, Minimal Techno, Gabber Techno, Breakcore, Broken Beat, Trip Hop, Folktronica en Glitch. Speed Garage, Breakstep, Bassline, Grime en de op Reggae geïnspireerde Dubstep zijn allemaal subgenres van de Britse Garage.