Mondale-Ferraro-jubelaat - Button

Walter Frederick Mondale (geboren op 5 januari 1928) is een Amerikaans politicus en lid van de Democratische Farmer-Labor Party. Hij was het 42e vice-President van de Verenigde Staten (1977-1981) onder President Jimmy Carter, een Amerikaanse senator met twee termijnen uit Minnesota, en de kandidaat voor president van de Democratische Partij in 1984. Later, tijdens het bestuur van Bill Clinton van het Democratische President, was hij van 1993 tot 1996 ambassadeur van de Verenigde Staten in Japan. Mondale stond voor de Democratische presidentsvoordracht bij de verkiezingen van 1984, en vanaf het begin was hij de voorloper. Onder zijn oppositie bevonden zich de heer Jesse Jackson en senator Gary Hart van Colorado. Op de Democratische Conventie koos Mondale de Amerikaanse vertegenwoordiger Geraldine A. Ferraro van New York als zijn renderende partner, waardoor zij de eerste vrouw was die door een grote partij voor die functie werd voorgedragen. Tijdens de verkiezingen werd Mondale op een aardverschuiving verslagen, waarbij alleen het Columbia district en zijn thuisstaat Minnesota werden gewonnen, en zelfs daar was zijn overwinningsmarge minder dan 3.800 stemmen. Het resultaat was de slechtste verkiezingsnederlaag voor elke kandidaat van de Democratische Partij in de geschiedenis, en het slechtste voor elke kandidaat van een grote partij sinds het verlies van Alf Landon aan Franklin D. Roosevelt in 1936. Ronald Reagan en George H.W. Struik was de overwinnaars.