Grote Magellanic Cloud Poster

Dit levendige afbeelding van de Spitzer Space Telescope van NASA show de Grote Magellanische Wolk, een satellietsterrenstelsel naar ons eigen Melkwegstelsel. Het infraroodafbeelding, een mozaïek van 300.000 individuele tegels, biedt astronomen een unieke kans om de levenscyclus van sterren en stof in één enkel sterrenstelsel te bestuderen. Bijna één miljoen voorwerpen worden voor het eerst onthuld in dit uitzicht van Spitzer, dat ongeveer een 1.000-voudige verbetering in gevoeligheid ten opzichte van vorige op ruimte-gebaseerde missies vertegenwoordigt. De meeste nieuwe objecten zijn stoffige sterren van verschillende leeftijden die de Grote Magellanische Wolk bevolken; de rest worden beschouwd als achtergrondsterrenstelsels. De blauwe kleur in het afbeelding, die het meest in het oog wordt gehouden in de centrale balk, vertegenwoordigt sterrenlicht van oudere sterren. De chaotische, heldere gebieden buiten deze bar zijn gevuld met warme, massieve sterren die begraven zijn in dikke dekens van stof. De rode kleur rond deze heldere gebieden is afkomstig van stof verhit door sterren, terwijl de rode stippen verspreid door het afbeelding ofwel stoffige, oude sterren zijn of verder weg gelegen sterrenstelsels. De groenachtige wolken bevatten koelere interstellaire gassen en moleculaire stofkorrels die door omgevingslicht zijn verlicht. Astronomen zeggen dat dit afbeelding hen in staat stelt om het proces te kwantificeren waarmee ruimstof - hetzelfde spul dat planeten en zelfs mensen vormt - in een sterrenstelsel wordt gerecycleerd. Het afbeelding show stof bij de drie grootste kosmische kloosters: rond de jonge sterren, waar het wordt geconsumeerd (rode, heldere wolken); verspreid over de ruimte tussen sterren (groene wolken); en in uitgezette schelpen van materiaal van oude sterren (willekeurig gespreide rode stippen). De Grote Magellanische Wolk, die 160.000 lichtjaren van de Aarde ligt, is een van een handvol dwergsterrenstelsels die onze eigen Melkweg omgeven. Het is ongeveer een derde zo breed als de Melkweg, en als het in zijn geheel zou kunnen worden gezien, zou het dezelfde hoeveelheid lucht bestrijken als een raster van ongeveer 480 volle manen. Ongeveer een derde van het hele melkwegstelsel kan in het afbeelding van Spitzer worden gezien. Dit afbeelding is een samengesteld van infraroodlicht dat door Spitzer wordt opgenomen. Licht met golflengten van 3,6 (blauw) en 8 (groene) micron werd door de infraroodcamera van de telescoop vastgelegd; 24-micron licht (rood) werd ontdekt door de multiband beeldvormende fotometer.