Emperorpinguïne (Aptenodytes forsteri), kuiken

Dieren->De keizerspinguïn (Aptenodytes forsteri ) is de hoogste en zwaarste van alle levende pinguïnsoorten en is endemisch op Antarctica. De mannetjes en het vrouw zijn vergelijkbaar in verenkleed en grootte, en bereiken 122 cm (48 inch) in hoogte en wegen overal van 22 tot 45 kg (49 tot 99 lb). De rugzijde en de kop zijn zwart en zijn scherp begrensd van de witte buik, bleek-gele borst en heldergele oorvlekken. Zoals alle pinguïns is het vliegloos, met een gestroomlijnd lichaam, en vleugels verstijfd en afgeplat in flippers voor een mariene habitat. _x000D_ Zijn voedsel bestaat hoofdzakelijk uit vis, maar kan ook schaaldieren, zoals krill, en koppotigen, zoals inktvis omvatten. Tijdens de jacht kan de soort tot 18 minuten onder water blijven, tot een diepte van 535 m (1755 ft). Het heeft verschillende aanpassingen om dit te vergemakkelijken, waaronder een ongewoon gestructureerde hemoglobine om het te laten functioneren bij lage zuurstofniveaus, vaste botten om barotrauma te verminderen, en de mogelijkheid om het metabolisme te verminderen en niet-essentiële orgaanfuncties uit te schakelen. _x000D_ De keizerspinguïn is misschien het meest bekend om de reeks reizen die volwassenen elk jaar maken om te paren en hun nakomelingen te voeden. De enige pinguïnsoort die broedt tijdens de Antarctische winter, trekt hij 50-120 km (31-75 mi) over het ijs naar broedkolonies die duizenden individuen kunnen omvatten. Het vrouw legt een enkel ei, dat door het mannetje wordt uitgebroed terwijl het vrouw terugkeert naar het zee om te voeden; de ouderdieren foerageren om beurten bij het zee en zorgen voor hun kuiken in de kolonie. De levensverwachting is doorgaans 20 jaar in het wild, hoewel waarnemingen suggereren dat sommige individuen tot 50 jaar oud kunnen worden. Deze pagina is niet gekoppeld aan of wordt niet onderschreven door iemand die aan het onderwerp is gekoppeld.