Duizend-gewapende Avalokiteshvara Mandala horloge

Mandalas Mandala is een Sanskriet woord dat "cirkel" betekent. In de boeddhistische en hindoeïstische religieuze tradities neemt hun heilige kunst vaak de vorm aan van een mandala. De basisvorm van de meeste hindoe- en boeddhistische mandala's is een vierkant met vier poorten die een cirkel met een middelpunt bevatten. Elke poort heeft de vorm van een T. Deze mandala's, concentrische diagrammen, hebben spirituele en rituele betekenis in zowel het boeddhisme als het hindoeïsme. De term is van hindoeïstische oorsprong, maar wordt ook gebruikt in het boeddhisme. In de Tibetaanse tak van het Vajrayana-boeddhisme zijn mandala's ontwikkeld tot zandschilderkunst. In verschillende spirituele tradities kunnen mandala's worden gebruikt om de aandacht van aspiranten en adepten te vestigen, als een spiritueel onderwijsinstrument, voor het creëren van een gewijde ruimte, en als een hulpmiddel voor meditatie en trance-inductie. Zijn symbolische natuur kan helpen om toegang te krijgen tot steeds diepere niveaus van het onbewuste, en helpt uiteindelijk de meditator om een mystiek gevoel van eenheid te ervaren met de ultieme eenheid waaruit de kosmos in al zijn variëteiten ontstaat. Mandala is een algemene term geworden voor elk plan, grafiek of meetkundig patroon dat de kosmos metafysisch of symbolisch vertegenwoordigt, een microkosmos van het universum vanuit het menselijk perspectief. Avalokiteshvara is een bodhisattva die de compassie van alle Boeddha's belichaamt. Hij is een van de meest vereerde bodhisattva's in het Mahayana-boeddhisme. Hij is ook bekend als Chenrezig (Tibetaans), Kuan-Yin / Guanyin (Chinees), Lokeshvara (Sanskriet) en Kannon (Japans). In totaal worden 33 verschillende manifestaties van Avalokiteshvara beschreven in de boeddhistische literatuur, waaronder vrouw manifestaties, allemaal om de geesten van verschillende wezens te passen. In het Sanskriet wordt Avalokiteshvara ook aangeduid als Padmapāni ("Houder van de Lotus") of Lokeśvara ("Heer van de Wereld"). In het Tibetaans staat Avalokiteshvara bekend als Jainraisig/Chenrezig en zou zijn geïncarneerd in de Dalai Lama, de Karmapa en andere hoge lama's. Zeven vormen van Avalokiteśvara zijn bekend in het Tibetaans Boeddhisme: 1. Amoghapāśa: niet leeg (of eronder) net, of lasso. 2. Vara-sahasrabhuja-locana / Sahasrabhujasahasranetra: 1000 handen en 1000 ogen, 3. Hayagriva: met het hoofd van een paard 4. Ekadasamukha: met 11 gezichten 5. Cundī 6. Cintamani-cakra: wiel van soevereine macht 7. Arya Lokiteśvara: de Heilige Soevereine Aannemer van de wereld (loka) Duizend bewapende Avalokiteshvara Een prominent boeddhistisch verhaal vertelt over Avalokiteshvara die belooft nooit te rusten totdat hij alle bewuste wezens uit samsara had bevrijd en zijn eigen Boeddhahood uitgesteld totdat hij elk wezen op aarde heeft geholpen om het Nirvana te bereiken. Ondanks grote inspanningen beseft hij dat er nog steeds veel ongelukkige wezens gered moesten worden. Na een worsteling om de behoeften van zo velen te begrijpen, splitst zijn hoofd in elf stukken. Amithaba Boeddha, die zijn toestand ziet, geeft hem elf hoofden waarmee hij de kreten van het lijden kan horen. Toen Avalokiteśvara deze kreten hoorde en ze begreep, probeerde hij iedereen die hulp nodig had te bereiken, maar hij ontdekte dat zijn twee armen in stukken waren gebroken. Amitabha Boeddha helpt hem en investeert duizend armen om de lijdende menigte te helpen. Avalokiteshvara met het einde a-svara ("geluid, geluid"), wat "geluidswaarnemer" betekent, letterlijk "hij die naar geluid kijkt", dat wil zeggen, de kreten van wezens met gevoel die zijn hulp nodig hebben, werd oorspronkelijk afgebeeld als een mannelijke bodhisattva, en draagt daarom borstonthullende kleding en kan zelfs een snor dragen. In andere tradities kan hij vaker worden afgebeeld in vrouw vorm (Guanyin) of zelfs androgyn. De Lotus Sūtra beschrijft hem als een bodhisattva die elke vorm van lijden kan aannemen, en ook de macht heeft om kinderen te schenken (mogelijk gerelateerd aan het feit dat in deze Sutra, in tegenstelling tot andere, zowel mannen als vrouwen de mogelijkheid hebben om verlichting te bereiken). Hij wordt daarom gezien als een verlosser, zowel geestelijk als lichamelijk. De soetra's stellen dat door zijn reddende genade zelfs degenen die geen kans hebben om verlicht te worden verlicht kunnen worden, en zij die diep in negatief karma zitten, kunnen nog steeds redding vinden door zijn mededogen. In het Zuiver Land-boeddhisme wordt Guanyin beschreven als de "Barque van de Verlossing". Samen met Amitabha Boeddha bevrijdt ze wezens tijdelijk uit het Rad van Samsara door ze in het hart van een lotus te plaatsen en ze dan naar huis te sturen naar het Westerne Zuivere Land van Sukhāvatī, waar ze de kans krijgen om de nodige verdienste te verwerven om een Boeddha te zijn in één leven. In het Tibetaans boeddhisme ontstond Tara uit een enkele scheurstal van Chenrezig. Toen de scheur op de grond viel, ontstond er een meer en een lotusopening in het meer onthulde Tara. In een andere versie van dit verhaal komt Tara uit het hart van Chenrezig. In beide versies is het de uitstorting van compassie door Chenrezig die Tara als een wezen manifesteert. Het Mahāyāna-boeddhisme relateert Avalokiteshvara aan de zes lettergrepen mantra: OM MANI PADME HUM. Door zijn associatie met deze mantra wordt in het Tibetaans boeddhisme Avalokiteshvara ook wel Shadakshari genoemd, wat "Heer van de Zes Lettergrepen" betekent. Het reciteren van deze mantra, samen met gebedskralen, is de meest populaire religieuze praktijk in het Tibetaans boeddhisme.