DAG VAN DE DODE SUIKERVAARDIGHEID EN ROZEN T-SHIRT

MIJN EIGEN ONTWERP VAN WEARABLE ART, SUGAR SKULL EN ROZEN, MEXICAN FOLK ART El Dia de los Muertos (de dag van de dood), een Mexicaanse viering, is een dag om speciale voeding te vieren, te onthouden en voor te bereiden ter ere van degenen die zijn vertrokken. Op deze dag zijn de straten in de buurt van de begraafplaatsen vol met versieringen van papel picado, bloemen, snoep calaveras (skeletten en schedels) en parades. Men gaat ervan uit dat de geest van de doden hun families op 31 oktober bezoekt en Nov 2 verlaat. Om het feest te vieren maken de families altars en de plaats van rendas van voedsel, zoals pan de muertos, gebakken in vormen van schedels en figuren, kaarsen, incense, gele marigolds, gekookt als cempazuchitl (ook gespeld zempasuchil) en vooral een PHOTO van de vertrekkende ziel wordt op het altaar geplaatst . Het klinkt misschien ietwat morbide, maar de Mexicanen reageren op de dood met rouwen en geluk en vreugde. Ze kijken naar de dood met dezelfde angst als elke andere cultuur, maar er is een verschil. Ze weerspiegelen hun angst door te roken en naast de dood te leven.Het leven naast de dood betekent dat Mexicanen moeten leren om het in hun leven te accepteren. De dood is zichtbaar in het dagelijks leven. Het is in de kunst en zelfs in kinderspeelgoed. Het wordt niet gerespecteerd zoals in andere culturen. Kinderen spelen "begrafenis" met speelgoed dat is gemaakt om kisten en ondernemers te vertegenwoordigen. De dood wordt in zijn gezicht gelachen. Veel eufemismen worden gebruikt voor de dood, La calaca (het skelet), la pelona ("baldy"), la flaca ("skinny") en la huesada ("bony"). Er zijn ranen, gezegden en gedichten die populair zijn bij de dag van de dood. Deze gezegden zijn knikkers en verliezen betekenis wanneer vertaald. "La muerte es flaca y no puede conmigo" betekent bijvoorbeeld "De dood is mager/zwak en ze kan me niet dragen." Calaveras (schedels) zijn versierd met heldere kleuren, met de naam van de vertrekkende gegrift op de kop. Kinderen die gele mariniers vervoeren, genieten van de processies naar het kerkhof. Op het kerkhof wordt muziek gespeeld en dansen worden gemaakt om de geesten te eren.