Castillo de San Marcos Turret, St. Augustine, FL Magneet

Castillo de San Marcos is het oudste gemetselde fort van de Verenigde Staten. Het is gelegen in de stad St. Augustine, Florida. De bouw werd in 1672 begonnen door de Spanjaarden toen Florida een Spaans territorium was. Gedurende de periode van 20 jaar van Brits bezit van 1763 tot 1784 werd het fort hernoemd tot Fort St. Mark, en nadat Florida een Amerikaans territorium werd in 1821 werd het fort opnieuw hernoemd tot Fort Marion, ter ere van de revolutionaire oorlogsheld Francis Marion. In 1942 werd de oorspronkelijke naam, Castillo de San Marcos, door het Congres gerestaureerd. De plaats werd nooit ingenomen door geweld, ondanks meerdere periodes van aanvallen. De stad werd in 1565 door de admiraal Pedro Menéndez de Avilés gesticht voor de Spaanse kroon op de plaats van een voormalig Indiaans dorp. In de volgende 100 jaar bouwden de Spanjaarden negen houten forten voor de verdediging van de stad op verschillende locaties. De behoefte aan fortificaties werd erkend nadat het werd aangevallen door Sir Francis Drake en zijn vloot van 20 schepen in 1586. Na de aanval in 1668 van de Engelse piraat Robert Searle, keurde de koningin Mariana de bouw van een gemetselde vesting goed. De Castillo is een gemetselde sterfort gemaakt van een steen genaamd coquina, Spaans voor "kleine schelpen", gemaakt van oude schelpen die aan elkaar zijn verbonden om een soort steen te vormen die lijkt op kalksteen. Arbeiders uit Havana, Cuba, kwamen om het fort te bouwen naast Indiaanse arbeiders. De coquina werd gewonnen uit de 'King's Quarry' op het eiland Anastasia in het huidige Anastasia State Park over de Matanzas Baai van de Castillo, en overgevlogen naar de bouwplaats. De bouw begon op 2 oktober 1672 en duurde drieëntwintig jaar, met de voltooiing in 1695. De vaten kanonnen die op het Terreplein zijn opgesteld, zijn naar buiten gericht door middel van meerdere muren langs de muur tussen de bastions San Pedro en San Agustín en op het bastion San Agustín (rechts zichtbaar), beneden is de sallyhaven — de enige ingang van het fort. Het fort heeft vier bastions met de namen San Pedro, San Agustín, San Carlos en San Pablo. Aan de twee landzijde werd een grote gletsjer gebouwd, die aanvallers zou dwingen om op te rukken naar het fort en het kanon zou toelaten om op te rukken naar beneden om zo meer doelmatig verschillende doelen te bereiken. Onmiddellijk rond het fort lag een slotgracht die tot een diepte van een voet onder water kon worden gezet tijdens hoogwater met zeewater uit de Baai van Matanzas voorafgaand aan een aanval door het gebruik van sluizen die in de zeedijk waren ingebouwd. Meerdere schuttingen werden ingebouwd in de gordijngevel langs de top van het fort en in de bastions voor de inzet van kanonnen van verschillende kalibers. In de muren onder het Terreplein werden ook infanterieremmen ingebouwd voor de inzet van musketten door de verdedigers van het fort. Het was door een van deze maatregelen dat twintig Seminolen die als gevangenen werden vastgehouden in 1837 zouden ontsnappen. http://en.wikipedia.org/wiki/Castillo_de_San_Marcos