St. Monica of Tagaste (SAU 047; detail) Kaart

Ze was getrouwd met een misdadige, filanderende pagan, maar voedde drie kinderen op — twee jongens en een meisje — tot sainthood. De St. Monica of Tagaste in de Romeinse provincie Numidia (nu Souk Ahras, Algerije) is het poster kind voor de lang lijdende, Christelijke vrouw die getrouwd is met kinderen. Vandaag zouden we haar een "helikopterouder" noemen. + Ondanks zijn opvoeding rende Augustinus haar oudste zoon met een wilde menigte aan de Romeinse universiteit. Hij nam 15 jaar mee met een minnares en verveedelde een kind Adeodatus uit het huwelijk. Bitter waren de tranen die Saint Monica over de acties van haar zoon schonk. Bijna de laatste stroming was echter de toelating van Augustinus om tijdens het diner een manicheïstische accountant te zijn, een kandidaat-lid van een oude pagan-Perzische religie. Monica gooide hem uit het huis. Alleen een verschijning van een troostende engel en de geruststelling van een naamloze bisschop die zei dat "het onmogelijk is dat een kind dat uit zoveel tranen geboren is, zou sterven" zorgde ervoor dat ze Augustinus terugnam aan haar bedrijf. Augustinus zei tegen haar dat hij op een dag naar de dokken ging om "een vriend" te zien. In plaats daarvan zeilde hij zichzelf.. naar Rome. Ze volgde hem van Noord-Afrika naar Rome en van Rome naar Milaan. Daar werd haar volharding beloond: in 386 werd Augustinus, met zijn zeer gewaardeerde moeder aanwezig, samen met zijn zoon Adeodatus en vriend Alypius, in de kerk van St. John de Baptist door St. Ambrose gedoopt tot een kapotte. + Overshadowed door haar beroemde zoon St. Augustine, St. Monica's andere twee kinderen Navigius en Perpetua (niet te verwarren met de martelaar van dezelfde naam die op 7 maart werd gegedenken) worden ook beschouwd als pre-congregatieheiligen. Zelfs haar echtgenoot Patricius had zich omgevormd en werd op zijn sterfbed gekapt (c. 370). Haar hartverlangen werd bereikt met het baptisme van St. Augustinus, haar aardse werk was klaar. De St. Monica stierf aan koorts in Ostia, de haven van Rome, op haar terugreis van Italië naar Noord-Afrika in 387. + In dit vignet draagt St. Monica een violette mantel met een groene voering over een roodroze roodrobe roodrob en een witte sluier. Haar hoofd is omringd door een halo in smaragdgroen met gele groene stralen. Alert en aandachtig, ze gebaren met beide handen omhoog. Haar gebaar benadert de Romeinse retorische gebaar van de smeekbede of het Verdrag. Op de achtergrond is een seizoencape van Ostia te zien. (Voor de grotere context van de afbeelding, zie verder: SAU 047.) + Verbazingwekkend genoeg is St. Monica beschermheilig voor moeilijke huwelijken en teleurstellende kinderen. + feast: 27 augustus + Afbeelding krediet (SAU 047): detail van een antiek uitwijkafdruk in chromolithografie van SS. Monica en Augustinus met als titel Loquebantur soli valde dulcimer ["Ze hebben elkaar zo goed als alleen gesproken"], oorspronkelijk gepubliceerd door de Socité de St. Augustin, Brugge, België, eind 19e eeuw, uit het privé-collectie van de ontwerper van religieuze ephemera.