Bloedige kruistochten magneet

De kruistochten waren deels een uitlaatklep voor een intense godsdienstige vroomheid die in de late 11e eeuw onder het leken-publiek roos. Een kruisvaarder zou, na het uitspreken van een plechtige gelofte, een kruis ontvangen van de handen van de paus of zijn legaat, en werd daarom beschouwd als een "soldaat van de Kerk". Dit kwam mede door de Investituurstrijd, die rond 1075 was begonnen en nog steeds gaande was tijdens de Eerste Kruistocht. Terwijl beide zijden van de Investituurstrijd probeerden de publieke opinie in hun voordeel te krijgen, raakten mensen persoonlijk betrokken in een dramatische religieuze controverse. Het resultaat was een ontwaking van intense Christelijke vroomheid en publieke belangstelling voor godsdienstzaken, en werd verder versterkt door godsdienstpropaganda, die rechtvaardige oorlog bepleitte om het Heilige Land uit de handen van de niet-christenen te heroveren.