Alexander De Grote Ronde Button 5,7 Cm

Alexander III van Macedonië (Oudgrieks: Ἀλέξανδρ ο ςinformeel: Aléxandros; 20/21 juli 356 v.Chr. - 10/11 juni 323 v.Chr.), beter bekend als Alexander de Grote, was een koning van het oude Griekse koninkrijk Macedonië. Hij volgde zijn vader Filips II op de troon in 336 v.Chr. op de leeftijd van 20 jaar en bracht het grootste deel van zijn regerende jaren door met het voeren van een lange militaire campagne in Western-Azië, Centraal-Azië, delen van Zuid-Azië en Egypte. Op 30-jarige leeftijd had hij een van de grootste rijken in de geschiedenis gecreëerd, die zich uitstrekte van Griekenland tot het noordwesten van India. Hij was ongeslagen in de strijd en wordt algemeen beschouwd als een van de grootste en meest succesvolle militaire commandanten uit de geschiedenis. Tot zijn 16e werd Alexander begeleid door Aristoteles. In 335 v.Chr., kort na zijn aanname van het koningschap over Macedonië, voerde hij campagne in de Balkan en herbevestigde hij de controle over Thracië en delen van Illyrië voordat hij marcheerde naar de stad Thebe, die vervolgens in de strijd werd vernietigd. Alexander leidde vervolgens de Liga van Korinthe en gebruikte zijn gezag om het pan-Helleense project te lanceren dat door zijn vader was gepland, en nam het leiderschap over alle Grieken op zich bij hun verovering van Perzië. In 334 v.Chr. viel hij het Achaemenidische Perzische Rijk binnen en begon een reeks campagnes die tien jaar duurden. Na zijn verovering van Klein-Azië brak Alexander de macht van het Achaemenidische Perzië in een reeks beslissende veldslagen, waaronder die bij Issus en Gaugamela; hij wierp vervolgens Darius III omver en veroverde het Achaemenidische Rijk in zijn geheel. Na de herfst van Perzië had het Macedonische Rijk een groot gebied tussen het Adriatische Zee en de Indus. Alexander probeerde de "uiteinden van de wereld en het Grote Buitenste Zee" te bereiken en viel Indië binnen in 326 v.Chr. en behaalde een belangrijke overwinning op Porus, een oude Indiase koning van het cadeau-Punjab, in de Slag bij de Hydaspes. Als gevolg van de muiterij van zijn heimwee troepen, keerde hij uiteindelijk terug bij de rivier de Beas en stierf later in 323 v.Chr. in Babylon, de stad van Mesopotamië die hij van plan was te vestigen als hoofdstad van zijn rijk. De dood van Alexander liet een extra reeks geplande militaire en commerciële campagnes die zouden zijn begonnen met een Griekse invasie van Arabië onuitgevoerd. In de jaren na zijn dood brak er een reeks burgeroorlogen uit in het Macedonische Rijk, wat uiteindelijk leidde tot het uiteenvallen ervan door de Diadochen. Met zijn dood markeert het begin van de Hellenistische periode, Alexander's erfenis omvat de culturele verspreiding en syncretisme dat zijn veroveringen voortgebracht, zoals Grieks-boeddhisme en Hellenistische jodendom. Hij stichtte meer dan 20 steden, waarvan de meest prominente de stad Alexandrië in Egypte was. Alexanders vestiging van Griekse kolonisten en de daaruit voortvloeiende verspreiding van de Griekse cultuur leidden tot de overweldigende dominantie van de Hellenistische beschaving en invloed tot ver in het oosten van het Indiase subcontinent. Westernste De Griekse taal werd de lingua franca van de regio en was de overheersende taal van het Byzantijnse Rijk tot de ineenstorting in het midden van de 15e eeuw na Christus. Alexander werd legendarische als een klassieke held in de vorm van Achilles, prominent aanwezig in de historische en mythische tradities van zowel de Griekse en niet-Griekse culturen. Zijn militaire prestaties en ongekende blijvende successen in de strijd maakten hem de maatstaf waartegen veel latere militaire leiders zichzelf zouden vergelijken, en zijn tactieken blijven een belangrijk onderwerp van studie in militaire academies wereldwijd. Legenden van Alexanders heldendaden kwamen samen in de derde-eeuwse Alexander-Romance, die in de premoderne periode meer dan honderd recensies, vertalingen en afleidingen doormaakte en werd vertaald in bijna elke Europese volkstaal en elke taal van de islamitische wereld. Na de Bijbel was het de meest populaire vorm van Europese literatuur.