"-1878 Gevist Schoonervloot" Sleutelhanger

Vissende schoeners werden in de jaren 1800, net als de walvisvaarders, beheerd op basis van winstdeling. De methode om de opbrengst van de vangst te verdelen verschilde van elkaar, maar in geen geval bestond het loonstelsel, behalve één man aan boord van een euro, de kok, die werd betaald van 40 tot 60 dollar per maand, naast de toestemming om te vissen in ruil voor de verzorging van het schip toen alle mannen in de verdiepingen uitvielen. Soms werd de brutovangst van de boot verdeeld in twee delen: de eigenaars die de boot uitzetten en die alle voorzieningen, uitrusting en zout leveren, waarbij de ene partij verdeeld was over de vissers in verhouding tot de vangst van elke boot. Elke gevangen vis werd zorgvuldig met elkaar in contact gebracht, waarbij de gebruikelijke methode was om de tongen te knippen, die bij het verlies van het werk van de dag door de kapitein werden meegerekend, en de vangst van elk man werd gecrediteerd. De jongens, van wie elke schoener een of twee droeg, markeerden hun vis door de staarten af te snijden, waardoor deze harde urchinen, die het zee meestal op hun tiende hadden ingenomen, "cut-tails" werden genoemd.