Poëzie, ontkoppeling tissuepapier

Poëzie van Alphonse Mucha. De bleke kleuren zijn gedempt en natuurlijk. De vrouw, mooi, met lang, stromend haar, is omringd door bloemen. Ze is de personificatie van poëzie. Haar stromende geit is geschilderd in kleurschakeringen van bleek blauw en groen die doen denken aan de hemel en het land. Ze rust op de gouden achtergrond die zich mengt met haar lange, gouden haar. De vrouw kijkt neer op het platteland, haar hoofd vol met een lauriertak, symbolisch voor poëzie en distributie. Ze lijkt in overweging te nemen terwijl ze zich neerbuigt op het terrein, bijna alsof ze vastzat aan een zwaai hoog boven de Aarde. Pensioen, en gevoel, terwijl de muze alle activiteit onder de loep neemt, inspirerend voor de dichters die ons hun woorden geven.