Jeanne d'Arc

Jeanne D'Arc (in het Engels bekend als Joan of Arc) was een Franse patriot uit het begin van de 15e eeuw die de Fransen naar de overwinning van de Engelsen leidde. Ze werd gekanoniseerd lang na haar dood door de katholieke kerk, die haar Saint Jeanne maakte. Jeanne hoorde voor het eerst stemmen toen ze dertien was. Ze geloofde dat ze de stemmen waren van God en de heiligen Catherine, Margaret en Michael, die haar vertelde dat Frankrijk door haar daden zou triomferen in de lange oorlog met Engeland en dat de Dauphin de rechtmatige koning van Frankrijk zou verdringen. Op haar achttiende overtuigde ze de Dauphin om haar een leger te laten leiden naar de bevoorrechte Franse stad Orleans. Nadat ze haar haar kort had gemaakt als een soldaat, en mannetjeskleding droeg, nam ze deel aan de strijd. Ze plantte de eerste ladder Herself, en leidde een bedrijf onder haar eigen vlag. Ze was gewond, maar uiteindelijk reden de Fransen de Engelsen weg, en iets meer dan twee maanden later werd de Dauphin verhit tot koning Charles VII van Frankrijk. Jeanne werd door de koning herkenbaar gemaakt voor haar hulp tegen de Engelsen en hun Bourgodische bondgenoten, en ze bleef tegen hen vechten in de strijd. Maar ze werd gevangen genomen door de Bourgogne op Compiègne, die haar uiteindelijk naar de Engelsen heeft gestuurd. Ze werd berecht door een kerkelijke rechtbank die grotendeels uit Engelse sympathisanten bestond en die veroordeeld werd om op het spel te worden gezet. Op dreigement van deze gebeurtenis kwam ze terug en kreeg ze het leven in de gevangenis. Binnen vier dagen werd ze echter weer gedwongen om mannelijke kleding te dragen, en dit werd gebruikt als voorwendsel om haar ter dood te veroordelen. Op 30 mei 1431 op het Plein van de Oude Markt in Rouen werd Jeanne D'Arc levend verbrand op het spel. Ze was gekleed voor haar dood in een lange vrouwenjurk. Ze was negentien jaar oud.