Haar Silver Mantle Mok

's Avonds op een kandelitbalkon staan, op rode rozen en op de grijze oever van een meer. De heldere stralen van de zilveren maanstroom door de raambogen. "Stilte was blij: nu gleed je het vuurmament met levende saffieren: Hesperus die de sterrengastheer leidde, reed het zwaarst tot de maan in gekwolpen majesteit, met de lengte van de koningin van de schouder haar ondoordacht licht onthulde, en het donker is dat haar zilveren mantel gooide." — John Milton, Paradise Lost