Echo van voetstappen kussen

Sommige geluiden bestaan enkel als sporen. Een onscherpe vrouwelijke silhouet komt tussen licht en schaduw tevoorschijn, met hoge hakken die lijken na te galmen in een ruimte verborgen achter het gordijn. Het contrast van monochrome tinten, verticale lijnen en digitale vervorming verandert een alledaags tafereel in iets veraf en onheilspellends. Dit werk onderzoekt de grens tussen realiteit en het ongeziene, waar fragmenten van informatie emotie worden en stilte begint te spreken. Deel van Mystique in Enigma (MIE), een visueel kunstproject dat vorm geeft aan de stemmen van dingen die niet gezien kunnen worden.