Radha-Krishna Wenskaart A Kaart

Radha-Krishna Thangka schilderde 2011 door ariya (ruwweg 480 uren) in Bhaktapur/Nepal. Krishna letterlijk "donker, zwart, donkerblauw" is een centraal cijfer van Hindoeïsme en door zijn vertegenwoordiging gemakkelijk erkend. Hoewel zijn huidkleur kan worden afgeschilderd zwart of donker in sommige vertegenwoordiging, in andere afbeeldingen wordt hij gewoonlijk getoond met blauwe huid. Hij wordt vaak getoond dragend een gele van de zijdedhoti en pauw veerkroon, als kleine jongen, of aangezien een jong man in een ontspannen kenmerk stelt, spelend de bansuri (bamboe) fluit. In deze vorm, bevindt hij zich met één die been voor andere wordt gebogen en heft gewoonlijk de fluit aan zijn die lippen op, als Tribhangi Mudra worden bekend, en of door koeien begeleid, benadrukkend zijn positie als goddelijke veehoeder, Govinda, of door gopis (koeienmelksters). Krishna verschijnt in vele vormen. Wanneer hij samen met Radha is, wordt hij beschouwd als opperste Lord onder de naam van radha-Krishna. Aldus, is radha-Krishna de mannelijke en vrouwelijke aspecten van God. Genoemd geworden Goddelijk Paar, samen zijn zij de volledige manifestatie van God. Radha-Krishna en Rasa Lila De verhalen van zijn spel met gopis van Vrindavan, vooral Radha (dochter van Vrishbhanu, één van de originele ingezetenen van Vrindavan) werden genoemd geworden rasalila - de Dans van Goddelijke Liefde. Het onderwerp van het spirituele liefdesavontuur tussen goddelijke Krishna en zijn die liefhebber Radha, werd een thema in heel India sinds de twaalfde eeuw wordt gevierd. Rasalila vond één nacht plaats toen gopis van Vrindavan, op het horen van het geluid van de fluit van Krishna, vanaf hun huishoudens en families aan het bos om met Krishna door de nacht heimelijk namen te dansen, die Krishna supernaturally aan de lengte van één Nacht van Brahma uitrekte, een Hindoese eenheid van tijd die ongeveer 4.32 miljard jaar duren. In de tradities van Krishna Bhakti, wordt rasa-lila beschouwd als om één van het hoogst en het meest esoterisch van de tijdverdrijven van Krishna. In deze tradities, wordt de romantische liefde tussen mensen in de materiële wereld gezien als slechts verminderde, illusionary weerspiegeling van de originele, extatische spirituele liefde van de ziel voor Krishna, God, in de spirituele wereld. Men gelooft ook dat Radha niet alleen één cowherdmeisje is, maar is de oorsprong van alle gopis, of goddelijke persoonlijkheden die aan de rasadans deelnamen. Radha, die opperste geliefd van Krishna is, wordt erkend aangezien de Opperste Godin, voor het wordt gezegd dat zij Krishna met Haar liefde controleert. Men gelooft dat Krishna de wereld verrukt, maar Radha "verrukt zelfs hem. Daarom is zij de opperste godin van allen. Radha Krishna". Nog, is dit een complex relatie, want de liefhebber het zelfde ` als en toch verschillend van' Lord is, en zo zelfs in de vreugde van unie is er de pijn van scheiding. De hoogste vorm van toewijding, volgens Yamunacarya, komt namelijk niet in unie maar na de unie, in de vrees ` voor nieuwe scheiding'…