Het boek van de Doden is de gemeenschappelijke naam voor de oude Egyptische die funerary tekst als het Boek van Komst wordt bekend [of het Gaan] Vooruit tegen Dag. Deze tekst was zowel een beschrijving van de oude Egyptische conceptie van het verdere leven als een collectie van hymnes, werktijden, en de instructies om toe te staan overlijden om door daarin bevatte hindernissen over te gaan. Het boek van de tweede van de Doden raison d'être (als educatieve tekst van soorten) leende het een sacramentele functie, aangezien de papyrusexemplaren van het vaak in de doodskisten of de begrafeniskamers van de overledenen, met de bedoeling werden geplaatst dat de doden hen op hun respectieve verrijzenissen konden gebruiken. [1] Één component van de tekst die uitgebreide geleerde aandacht heeft gekregen is een lijst van de zogenaamde "Negatieve Bekentenissen," een morele litanie die is gebruikt om de ethische codes van de Oude Egyptenaren bij die van de vroege Joodse mensen te vergelijken. De naam "Boek van de Doden" zelf was de uitvinding van Duitse Egyptologist Karl Richard Lepsius, die een selectie van de teksten in 1842 publiceerde.